تبليغاتX
روی ماه خداوند را ببوس
روی ماه خداوند را ببوس
پنجشنبه بیست و ششم دی 1387 :: 23:51 ::  نويسنده : معین

سلام...

از این که یه چند وقتی نشد بحث رو ادامه بدم معذرت می خوام. روزهای آخر امتحانها بود و باید سفت و سخت درس می خوندم! بالاخره هم این ترم تموم شد...

خوب بحث کلی توی این چندتا پست اخیر فرهنگ عاشورا بود. همونطور که گفته بودم این مطالب از کتاب " کربلا مبارزه با پوچی ها" نوشته ی آقای اصغر طاهر زاده برگرفته شده...

توی این پست سعی دارم حتی الامکان خلاصه ای از آنچه که تا کنون از این کتاب خواندم( و انشالله شماها هم خوانده این) رو ذکر کنم .

٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫٫

همانطور که می دانیدكربلا واقعه‌اي است كه پس از توجه به متن تاريخی آن، بايد به بررسی ريشه‌ها و نتايج آن پرداخت. زيرا تحليل هر حادثه‌ای نتيجه ی حقيقی آن ‌را به ما ارائه می دهد. لذا این كتاب صِرفاً به نقل حادثه ی كربلا نپرداخته، بلكه سعی بر نگرش تحليلی به واقعه دارد.

كربلا ريشه‏ای است كه اگر بشر امروز از آن فاصله بگيرد، در عصر مدرنيته تماماً پژمرده می شود - مثل بسياري از ملت‏ها و تمدن ها - و اين همه اميد به پس فردای تاريخ، جهت تفسير حضوری كربلا است در زيارت عاشورا، و به همين جهت آن زيارت را با سلام آغاز می كنی. راستی مگر جز اين است كه انسان به كسی سلام می كند كه حاضر است؟

فرهنگ اموی چه بوده است؟ از کجا ریشه گرفته است؟چرا بسیاری از تابعین مانده اند که چگونه با آن مبارزه کنند؟ اگر چه حرف همه ی آنها اين بود كه: «فرهنگ معاويه پسنديدنی نيست»، امّا حرف ديگرشان هم اين بود كه: «چاره‏ای هم جز پذيرفتن آن نيست». اين چه فرهنگی بوده كه اين چنين نخبگان‌ جامعه را مرعوب ومنكوب خود كرده و طوری خود را نمايانده كه گويا مقابله با آن غيرممكن است وتنها اباعبدالله (ع)بود كه آن زمان در خود توان مقابله با آن فرهنگ پيچيده را ديد و موفق هم شد.

اوّلين برخورد اساسی با اسلام، برخورد فرهنگی است كه توسط امويانِ مجهّز به فرهنگ غربی شروع شد. معاويه فرزند فرهنگی است كه كينه ی جاهليت عرب را با فرهنگ نيهيليستی اومانيستی رومی تركيب كرده و به مقابله مبنايی با تمام اسلام آمده است و اگر می بينيد ضربه‌های مبنايی به اسلام خورده و می خورد، از همين فرهنگ است و هنوز هم اين مقابله با همان هويّت خاص خود ادامه دارد.

اين چه فرهنگی است كه ظاهراً می تواند علی (ع) و دو فرزندش را شكست ‏دهد؟حتّی قلدريِ بنی اميّه و يورش آنها به اسلام در زمان عثمان نتيجه نداد و كار به قتل عثمان كشيده وكلّ مملكت اسلامی متوجّه انحراف عثمان شد و با آن مقابله كرد و زمانه، زشتی حاكميّت اموی در زمان عثمان را شناخت. ولی همين امويان وقتی كه از طريق معاويه كه تركيب جاهليّت اموي و فرهنگ رُمی است به صحنه سياسی می آيند، تعدادی از همان صحابه‏ای كه با عثمان مقابله می كنند با معاويه از درسازش در می آيند.

قصه ی كربلا، قصه ی فرهنگ مقابله اسلام است با دشمن اصلی خودش در همه ی تاريخ، و اين دشمنی، همان دشمنی فرهنگ غربِ حسّ‌زده با اسلام است و امام معصوم است كه می فهمد چگونه با آن فرهنگ مقابله كند. امروز هم در مقابله با يورش فرهنگی غرب هيچ راهي جز استفاده از حكمت و روش حسينی (ع) نداريم، و هر راه ديگری كه برای مقابله با دشمن انتخاب كنيم، نشناختن غرب و نشناختن حسين (ع) و حكمت حسينی است و غافل شدن از دشمنی كه مانع اصلی به‌ثمر رسيدن تمدّن تشيّع است. عمده آن است كه اولاً: دشمن را و توانايی هاي آن را درست بشناسيم. ثانياً: توان مقابله با آن‌ را با آن ‌همه چهره‌های متفاوتش، فقط و فقط در حكمت حسينی جستجو نماييم.

  معاويه؛ كسی نبود كه همه او را بپذيرند ولی كاری كرده بود كه اين نپذيرفتن، برای او مشكلی به وجود نياورد و همه تسليم او شوند، به اين معنی كه باور كنند در برابر او نمی توان كاری كرد. و لذا بسياری از صحابه و تابعان به امام‌حسين(ع) می گفتند: كاری نمی توان كرد. و حسين (ع) آمد كه كاری بكند و شعار «كاری نمی توان كرد» را كه امنيّت فرهنگ معاويه در آن نهفته است، بشكند. و حالا همين فرهنگ بعد از مرگ معاويه هم ادامه داشت.

امام‌حسين (ع) برای هميشه عاملی شد كه معنی خودآگاهي را در هر عصری به انسان‌‌ها آموزش دهد تا متوجّه شوند از راه دين، و به روش حسين (ع) می توان در هر زمانی خودآگاهانه زندگی كرد.

اباعبدالله(ع) با روش خود، ما را به آن چنان خودآگاهی‏ می رساند كه هيچ وقت تلاش و تحركِ مطابق با آن روش، به شكست منتهی نمی شود. و دشمن امروز بشريّت، همان دشمن حسين(ع) است در كربلا. و حسين(ع) به‌عنوان معصومی آمده تا ريزه‌كاری های فرهنگ دشمن را با تمام ابعادش به ما نشان دهد و نيز راه مقابله همه جانبه با آن را به ما بنماياند. و بقية ائمه (علهم السلام) نيز حافظ رسالت كربلا بوده‏اند؛ كربلايی كه می تواند ماوراء ترسی كه دشمن ايجاد می كند، به انسان قدرت انتخاب صحيح بدهد.

غربزدگی امروز می خواهد ما را از عهد حسينی جدا كند. امروز نيز دو عهد و دو جبهه در كار است: يكی عهد و جبهه ی حسينی كه حيات انسانی را معنی دار می كند، و ديگری عهد و جبهه ی ترس و پوچی كه همه زندگی را تباه می كند.

حسين(ع)كهنه شدنی نيست، اما عامل كهنه شدن جامعه اسلامی ، نزديك شدن به فرهنگ معاويه است...

فرهنگ غيرالهی، سراسرش پابه‌پا شدن از خطايی به خطايی ديگر است.بايد عالَمتان عالَم حسينی شود تا نجات پيدا كنيد. اين‌جاست كه شما می بينيد در جامعه ی غرب‌زده، همواره كارشناسی می آيد بقيّه ی كارشناسان را تحقير می كند و خودش به گمان خود حرفی صحيح می آورد و بعد كارشناس ديگری می آيد و قبلی را تحقير می كند، چراكه:

فرهنگی كه به معصوم وصل نباشد، كارش از خطايی به خطايی ديگر پناه بردن است...

-------------------------------------------------------------------------------

تحت المتن ۱) ببخشید اگه خلاصه ی اون هم طولانی شد... بحث بسیار مفید و به درد بخور است. هر چند می دونم که از بازدید کنندگان وبلاگم عده ی بسیار بسیار کمی این بحث رو دنبال می کنن ولی خوب حتی اگر یه نفر هم باشه من ادامه می دم...

تحت المتن ۲) مظلومیت مردم غزه را از یاد نبریم...

تحت المتن ۳) دعا برای فرج آقا امام زمان (عج)...

 

سه شنبه هفدهم دی 1387 :: 0:46 ::  نويسنده : معین

 

شیرازه ی عترت و کتاب است حسـین              سرچشمه ی عشق و انقلاب است حسین

دیــگـــر شــهــدا ســتـاره ی تــابـانــنـد               عــبــاس چـــو مــاه و آفـتـاب اسـت حسـین

 

اَعْظَم اللّهُ اُجُورَنا بِمُصابِنَا الْحُسَيْن (ع) وَجَعَلَنا واياكُمْ مِنَ الطالِبين بِثارِه مَعَ اِمامِ المَهدي مِنْ آل‌مُحمّد(صلواة‌الله‌عليه‌وعلي‌آبائه)

واوِیلا بکَربَلا

ای اهل حرم میر و علمــدار نیامد      سقای حسین سید و سالار نیامد

----------------------------------------------------------------------------------------------

تحت المتن 1: ادامه ی مباحث کتاب " کربلا مبارزه با پوچی ها" در ادامه مطلب

تحت المتن 2: التماس دعا از همه ی شما دوستان عزیز دارم...

 



ادامه مطلب ...
چهارشنبه یازدهم دی 1387 :: 20:14 ::  نويسنده : معین

 

در مزرع عشق تا قد افراشت حسین                     هفتاد و دو گل به کربـلا کاشت حسـین
بی نظم جـهان بود و پی تنظـیمــش                      منظومه ی عشق رابه پاداشت حسین

اَلسَّلامُ عَلیَ الحُسَین (ع) وعَلی عَلیِّ ابنِ الحُسَین (ع) وَ عَلی اَولادِ الحُسَین (ع) وعَلی اَصحابِ الحُسَین(ع) وَ رَحمَة الله وَ بَرَکاتُه

توی پست قبلی قسمتی از مقدمه ی کتاب : کربلا مبارزه با پوچی ها" رو برای علاقه مندان گذاشته بودم و انشاء الله می خوام توی این پست بنا به قولی که داده بودم ، ادامه بحث رو براتون بذارم... البته عزیزانی که دوست داشته باشن کل کتاب رو مطالعه کنن می تونن فایل doc متن کتاب رو دانلود کرده و بهره ی بیشتری ببرن ... ( برای دانلود کتاب به پست قبلی مراجعه نمایید)

----------------------------------------------------------------------------------------------

تحت المتن 1: دعا برای فرج امام زمان (عج)...

تحت المتن 2: اعلام آمادگی برای هرگونه امر مقام معظم رهبری در خصوص غزه : با ارسال نام کامل خود از طریق پیام کوتاه به شماره ی 30007851



ادامه مطلب ...
دوشنبه نهم دی 1387 :: 16:44 ::  نويسنده : معین

السلام علیک یا ابا عبدالله الحسین

 

عالم همه خاک کربلا بایدمان         پیوسته به لب خدا خدا بایدمان

تا پاک شود زمین ز ابنای یزید        همواره حسین مقتدا باید مان

چشم به هم میذاریم یک سال میگذره و دوباره محرم میاد . هرسال توی هر مجلس عزاداری امام حسین که میریم ، شب آخر که میشه میگن معلوم نیست محرم سال دیگه زنده باشیم یا نباشیم... ممکنه امسال آخرین محرم عمر ما باشه... همه هم با شنیدن این جملات زار زار گریه می کنن ولی ...

چرا وقتی دهه ی اول محرم تموم میشه و کم کم از مجالس عزای امام حسین(ع) دور می شیم یادمون میره برای چی برا حسین(ع) گریه می کردیم؟ چرا فکر میکنیم حسینی بودن یعنی این که فقط باید هرجا عزاداری امام حسین (ع) بود گریه کرد؟ نمیگم گریه برای امام حسین (ع) خوب نیست. خود این اشک صفای دل میاره ولی هدف از ذکر مصیبت امام چیز دیگریه ... چرا گفته شده : " کلُّ یَومٍ عاشورا وَ کُلُّ اَرضٍ کَربَلا " ؟

بهتره کمی تأمل کنیم...

من برای دوستانی که علاقه مند باشن بخش هایی از کتاب " کربلا مبارزه با پوچی ها" نوشته ی اصغر طاهرزاده رو انتخاب میکنم و در حد توان توی این ماه عزیز توی وبلاگم میذارم ...

اگه دوستان تمایل داشته باشن می تونن متن کامل کتاب رو از لینک زیر دانلود کنن ( حجمش حدود 2 مگابایته!) :

کربلا مبارزه با پوچی ها

برگرفته ای از کتاب "کربلا مبارزه با پوچی ها" در ادامه مطلب

---------------------------------------------------------------------------------------------------

تحت المتن 1: امسال دهه ی اول محرم با ایام امتحانات تداخل پیدا کرده ولی شکر خدا من وقت کافی برای اینکه بتونم این مطلب رو پیگیری کنم دارم.

تحت المتن 2: برای مردم غزه دعا کنیم... دعامون هم می تونه ظهور آقا امام زمان (عج) باشه....

تحت المتن 3: قالب وبلاگم رو هم ویژه ی محرم گذاشته ام... یه پیشنهاد دارم. اگه شما هم دوست داشتین وبلاگهایتان را در عزای پسر فاطمه سیاه پوش کنید. میتونین به سایتی که من ازش قالبم رو برداشتم مراجعه کنین...

التماس دعا



ادامه مطلب ...
دوشنبه دوم دی 1387 :: 0:20 ::  نويسنده : معین

خوابی ديدم ...

خواب ديدم در ساحل با خدا قدم می زنم...
بر پهنه ی آسمان صفحه هايی از زندگي ام برق زد . در هر صحنه،دو جفت جای پا ديدم.
يکی متعلق به من وديگری متعلق به خدا...

وقتی آخرين صحنه در مقابلم برق زد ، به پشت سر وبه جاي پاهای روي شن نگاه کردم . متوجه شدم که چندين بار در طول مسير زندگي ام ، فقط يک جفت جای پا روی شن بوده است...
هم چنين متوجه شدم که اين در سخت ترين و غمگين ترين دوران زندگيم بوده است!
اين واقعاً برايم ناراحت کننده بود و درباره اش از خدا سوال کردم...
- خدايا اگربه دنبال تو بيايم ،تو در تمام راه با من خواهی بود ، ولی ديدم که در سخت ترين دوران زندگيم ، فقط يک جفت جای پا وجود داشت . نمی فهمم چرا هنگامی که بيش از هر وقت ديگر به تو نياز داشتم ، مرا تنها گذاشتی؟
خدا پاسخ داد : بنده ی بسيار عزيزم ! من هميشه در کنارت هستم و تنهايت نخواهم گذاشت
اگر در آزمون ها و رنج ها ،فقط يک جفت جای پا ديدی ، بدان خاطربود که

در آن هنگام تو را در آغوشم حمل می کردم  

---------------------------------------------------------------------------

تحت المتن۱: از هفته ی آینده امتحانهام شروع می شه...

تحت المتن۲ : تحت المتن ۱ به این معنی نیست که دیگه سر نمیزنم

تحت المتن۳: برای عاقبت به خیری جوانها دعا کنید...

درباره وبلاگ

ما شبی دست برآریم و دعائی بکنیم
غم هجران تو را چاره ز جائی بکنیم
دل بیمار شد از دست رفیقان مددی
تا طبیبش به سر آریم و دوائی بکنیم
-------------------------------------
کاش بتوانم آن باشم که او می خواهد....
ای کاش!!!!
پيوندها